Jacob de Haan

Jacob de Haan, geboren op 28 maart 1959 te Heerenveen, maar nu wonende in Sellingen, behoort tot een van de meest populaire en meest gespeelde componisten van deze tijd, met name in de wereld van harmonie en fanfare. Daarnaast publiceerde hij diverse koorwerken, waaronder een mis. In langdurige samenwerking met zijn uitgever De Haske Publications publiceerde hij sinds 1983 talloze composities en arrangementen voor diverse bezettingen. Zijn composities, die meestal in opdracht zijn geschreven, genieten in alle windstreken van de wereld bekendheid. Heel bekend werden zijn werken gebaseerd op filmmuziekachtige combinaties van stijlen. Zijn meest uitgevoerde compositie 'Oregon' betekende zijn internationale doorbraak. In Amerika werd zijn naam vooral gevestigd met het zeer succesvolle werk "Ammerland"

Zijn oeuvre voor blaasorkest bestaat verder uit meeslepende concertwerken in diverse moeilijkheidsgraden, kortere concertante werken, didactisch materiaal voor beginners, lichte muziek en marsen. Ook schrijft hij diverse arrangementen van bestaande klassieke werken en koralen (vaak met ad libitum koorstemmen).

Jacob de Haan studeerde orgel aan het Stedelijk Conservatorium te Leeuwarden bij Piet Post, Jan Jongepier en Jos van der Kooy. Hij studeerde daar tevens af op het hoofdvak Schoolmuziek. In 2003 ontving hij een muziekprijs voor zijn gehele oeuvre uit handen van de regionale omroep ‘Omrop Fryslân’.

Jacob de Haan ontvangt regelmatig uitnodigingen als gastdirigent bij uitvoeringen van eigen werken en als jurylid bij internationale concoursen. Hij dirigeerde en jureerde in vele Europese landen, maar ook in Australië en in de USA, waar hij o.a  gastdirigent was  bij de Western International Band Clinic in Seattle. Verder geeft hij workshops voor dirigenten, muzikanten, koorzangers.

 

Symphony No. 1 in Tallinn       28 april: Uitnodiging in Tallinn (Estland) voor een uitvoering van Jacobs 1e symfonie "The book of Urizen' 
EESTI KAITSEVÄE ORKESTER        conducted by Bert Langeler (Holland) ,      Kammermeeskoor "Revalia"         Kaitseväe segakoor                             Annaliisa Pillak - mezzo soprano        Noorte naiste koor "Miina"             Mart Mikk - Narrator  

Litouwen, de grootste van de drie Baltische staten, is gezegend met een rijk cultureel erfgoed. Hoewel Litouwen een relatief klein land is, bestaat het uit vijf etnografische regio’s: _emaitija (Samogitia), Auk_taitija (de hooglanden), S_duva, Dz_kija en Klein-Litouwen. Deze worden gekenmerkt door eigen dialecten, klederdracht, unieke feestdagen en festivals, gebruiken en ambachten. Maar elke regio heeft ook zijn eigen volksliederen, waarvan sommige al bijna duizend jaar bestaan.

Componist Jacob de Haan heeft The Heart of Lithuania gebaseerd op vijf volksmelodieën; deze waren met name in de tweede helft van de twintigste eeuw geliefd. Hoewel alle vijf de liederen afkomstig zijn uit de Auk_taitija-regio, zijn ze populair in heel Litouwen; ze worden nog altijd gezongen door jonge mensen in de steden en dorpen. De volgende liederen komen in het werk aan bod:
  • Per Klausu_i_ ulyt_l_ (De Klausu_i_-straat oversteken) is een lied over dagelijkse karweitjes en jeugdige vriendschappen. 
  • In het lied Augo girioj __uol_lis (De jonge eik groeide in het bos) wordt een jongen vergeleken met een eikenboom. De vader maakt zich zorgen en vraagt zich af of zijn zoon later een soldaat of een ploeger zal worden. Op dezelfde manier wordt een meisje vergeleken met een lindeboom. De moeder maakt zich zorgen en vraagt zich af of haar dochter later een danseres of een weefster zal worden. Tijdens de bezetting van Litouwen door de Sovjetunie werd dit een populair patriottisch lied, waarschijnlijk vanwege de symboliek van de jonge Litouwer die zo sterk wordt als een eik, en vanwege het gevoel dat wordt weergegeven door zijn vader: “Ik hoef geen soldaat…” 
  • Het thema van _veng _irgelis lankoj (Het paard dat hinnikt in de weide) is de ontluikende liefde tussen een jongen en een meisje. Ze ontmoeten elkaar in een weide en spreken hun gevoelens voor elkaar uit. 
  • Saulut_ nusileido (De zon is ondergegaan) was het populairste Litouwse volkslied van de twintigste eeuw. Het is een melancholiek lied dat vertelt hoe een meisje wacht op haar vriend. 
  • Tykus vakars be v_jo (Een kalme, windstille nacht) is bekend in heel Litouwen, maar vooral geliefd in de Auk_taitija-regio. Tijdens een windstille nacht zoekt een jonge man naar een verloren hengst. Hij ontmoet echter een jonge vrouw. Terwijl de nachtegaal zingt, doet hij de vrouw een huwelijksaanzoek. 

De keuze en diversiteit van emoties – al voor een groot deel bepaald door de karakteristieke melodieën – voeren de luisteraar rechtstreeks naar de ziel van het Litouwse volk.

 

Demo : The heart of Lithuania                                 Demo 2 The Heart of Lithuania                                         jacobdehaan.com/nl