Schrijven met licht

Dat heb ik mijn hele werkzame leven gedaan. In mijn archiefkast heb ik ordners met negatieven sinds het professionele leven in 1967.

Fotografie sinds de jaren vijftig met toen een cameraatje van 14 gulden.
Les één: de camera maakt niet uit. 

Gedurende jaren heb ik leerlingen van het VWO tijdens special werkdagen les gegeven in het kijken en enthousiast maken van en emotie.
Het moment van kijken, het standpunt.
En het contact met het onderwerp is bepalend. En verder niets! 

Natuurlijk is er iets verder dan niets: In 1997 werd ik genomineerd voor de beste foto ‘Jongeren en Werk’
voor de ABC Jaarprijs
met mijn foto van ‘Het Bollenmeisje’.
In de kale grijze bollenschuur heb ik gebruik van invallend licht en gebruik gemaakt van één klein flitslichtje op een nauwkeurig geplaatst statief.
Om te schideren de lijn van de Oude Meesters. Ik bepaalde het effect.
Dat weet ik nog altijd, als ik iet iets doe. Nu met video.
Is dat erg?  

Voor mijn gevoel voeg ik soms iets toe het unieke van een mens en een situatie.
Want zo leerde mijn leermeester: in de fotografie en de film zijn er maar tachtig helderheidsverschillen.
Daar moet je soms iets aan doen om de realiteit te benaderen..
Ter geruststelling: negentig procent van mijn werk is gemaakt met aanwezig licht.
Maar ik weet wel altijd exact hoe het valt… 

Engel Lameijer